Basın için yaygın bir düşünce var. Gazeteci tarafsız olurmuş,Taraf tutmazmış.Bu düşünce baştan sona yanlış. Gazetecide insandır ve insan olan herkesin bir düşüncesi, bir inancı, bir tarafı var.Bütün hayatını da bu inanç ve düşünceye göre şekillendirir. Mensubu olduğu inanca ve düşüncesine göre hayatı anlamlandırır. Söyleyeceği sözünü de bu perspektiften söyler.Dolayısıyla insan olan bir düşünceye sahip herkesin bir tarafı var. Önemli olan kendi düşüncesine ait olan bir fiilin yada davranışın eksik yada hatalı taraflarını söyleyebilmektir.Bu davranış biçimine de objektivite deniliyor.

Benim tarafım yok demek aynı zamanda benim fikrim yok, benim kültürel bir birikimim yok ,ben düşünmüyorum demektir. Doğruyu söyleyecek kadar medeni cesaretim yok demektir. Tarafsız olmak diye bir şey yoktur. Şöyle ulusal basına bir göz attın bakalım… Bu gazete tarafsız diyebileceğimiz bir gazete var mı? Hangisi tarafsız? Ya da şu köşe yazarı tarafsız diyebileceğimiz bir köşe yazarı var mı ? Her kesin bir tarafı var.Önemli olan taraf olduğunuz düşüncenizi savunurken fanatizme düşmemekdir,Düşman kutuplar yaratmamakdır, düşüncenizi makul bir ölçü içerisini de topluma aktarmaktır… Dünya’nın her yerinde bu böyledir. Peki, ulusal basında bile herkesin bir tarafı varsa yerel basından nasıl tarafsızlık beklenebilir ki…?

Bir diğer yanlış düşüncede gazetecilere entelektüel düzeyi çok yüksek insanlar muamelesi yapılması… Entelektüellik ülkemizde tam karşılığında kullanılmayan bir kavramdır.Batıdaki karşılığı gibi bizde tam anlamıyla kullanılmıyor.  Genelde aydın kelimesi ile eş anlamlı kullanıyoruz. Aslında entelektüel kelimesinin bizim dilimizdeki karşılığı aydın değil,münevverdir. Aydın; ilerici, yeniliklere açık,kültürlü demektir. Entelektüel ise; beyin gelişimini tamamlamış özgün düşünce üretebilen kişiye ya da zümreye denir. Dolayısıyla bizde karşılığı münevverdir. Modadan, sanata…Siyasetten, bilime… Bütün köklü değişimlerin arkasında entelektüel düzeyi yüksek bir kadro vardır. Bizde belki de en çok ihtiyaç duyulan şey entelektüel bir  zümre…Peki, var mı? Çok az…

Ülkenin gidişine yön verecek entelektüel beyinler yok. Bu kadar az olunca da hiç bir konuda etkili olamıyorlar. Ulusal basında bile  iki üç tane entelektüel gazeteci varken, yerel basında entelektüel yönü olan gazeteci aramak biraz tuhaf kaçmıyor mu? Bırakın entelektüel olmayı yerel basında  aydın diyebileceğimiz birisi var mı? 

Haftaya görüşmek üzere hoşça kalın…