Günümüzde güvenebilecek bir dost bulmak artık çok zor. Zamanın ruhu buna müsait değil… İnsanoğlu sürekli elinde olandan daha fazlasını istiyor. Hep fedakârlığı karşısından bekliyor ve kendisinden yukarıda olan insanlarla dostluk kurmaya çalışıyor. Aşağıyı seyreden yok. Herkes bulunduğu noktadan yukarıya doğru bakıyor. Bu durumda da bir birini çiğneyerek hayata tutunmaya çalışan, değer yargılarını çokta önemsemeyen bir toplum yapısı ile karşı karşıya kalıyoruz…

Her zaman duyduğumuz sözlerden birisi “bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı varmış” Eskilerin dostluğu tarif etmek için çok sık kullandıkları bir atasözü… Günümüz dünyasında içi boşaltılmış anlam derinliğini kaybetmiş bir söz… yaşadığımız bu zamanı en iyi tarif eden metafor “ye kürküm ye” insanlar artık ikili ilişkilerde, kuracakları arkadaşlıklarda karşısındaki insanın ya ekonomik durumuna yada sosyal statüsüne bakıyor… Geçmişte içilen kahveler sadece geçmişe özlem olarak hatırlanıyor. “Biz o arkadaşla şurada şunu yapmıştık. Burada bunu yapmıştık. Yalnız yaklaşık on yıldır görüşmüyoruz” Cümlesini etrafımızda olan birçok, insandan sıklıkla duyarız. Bu durumun biraz da yaşadığımız dönemle ilgili olduğunu düşünüyorum. Vahşi kapitalizm bütün değer yargılarını yok etti. Tamamen faydacı zihniyete sahip bir toplum yarattı. Artık fincanda Türk kahvesi içen kaldı mıki kırk yıl hatır sayılsın? Zaman Nescafe zamanı dolayısı ile hatır saymaya da gerek yok…

Dostluklar güven temeline dayanan birlikteliklerdir. Karşılıklı güven yoksa dostluktan bahsetmek anlamsızdır. Kafamızda Rahmetli şair Can yücelin mısralarında anlattığı gibi bir dostluk tanımı olmalı… Ne diyor Rahmetli Can yücel; “saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın… Nerden çıktın bu vakitte dememeli, bir gece yarısı telaşla yatağından fırladığında, gözünün dilini bilmeli, dinlemeli sormadan… Söylemeden anlamalı… Arkabahçede varlığını sezdirmeden, mütemadiyen dikilen vefalı bir ağaç gibi köklenmeli hayatında…”

Bu günkü koşullarda gecenin herhangi bir saatinde düşünmeden ziline basabileceğiniz kaç tane dostunuz var? Merak ediyorum böyle dostu olan var mı? Sormadan dinleyen, söylemeden anlayan… Vefalı bir ağaç gibi hayatınıza kök salan….Paranın, makamın, sosyal statünün değiştiremediği birisi…Hayatın içindeki iniş çıkışların değiştiremediği gerçek bir dost…Böyle dostu olan insanlar gerçekten çok şanslı. Şahsen ben elli yıllık yaşamımda böyle bir dosta rastlayamadım. Yakın bir zamana kadar var zannediyordum ama yokmuş. Biraz hayal kırıklığı yaşadık biraz üzüldük… Zamanın ruhu bunu gerektiriyor yapacak bir şey yok. Kim faydalıysa onunla dostluk kuracaksın. Hele bir de yakınınız olan birisinin kaybedebileceği bir makamı varsa, düşünmeye bile gerek yok…

Bundan sonra Türk kahvesi içmemeye karar verdim. Neme lazım…! Karşımdaki insanlar kırk yıl hatır beklentisine girmesin… Herkese tavsiye ediyorum bundan böyle tercihiniz Nescafeden yana olsun. Kırk yıl uzun bir süre herkes kaldıramayabilir. Kimseye kızmamak lazım… Zamanın ruhu bunu gerektiriyor yapacak bir şey yok… Birisi ile kahve içmen gerekiyorsa, iç bir sütlü Nescafe kimseye hatır borçlanma…

Günün birisinde ciğeri beş para etmeyen birisini Türk kahvesi içtiğin bir arkadaşına tercih etmek zorunda kalabilirsin. En iyisi sütlü Nescafe herkese afiyet olsun…